29 سورهء قرآن آمده است بعضى تك حرفى مثل : ق ، ص ، ن و بعضى دو حرفى مثل : يس ، طس ، بعضى سه حرفى مثل : الم و طسم و بعضى چهار حرفى مثل : المر و المص و بعضى پنج حرفى مثل : حمعسق و كهيعص ، بعضى تكرار شده است مثل : ل و م و ق و ص و بعضى نشده مثل : ن . 2 . در باب مقصود و معنى اينها سخنان زيادى گفته شده از اين قبيل : . الف . اينها اسماء سور هستند ، يعنى الم اسم چند سوره است از قبيل بقره و آل عمران ، و المر اسم سورهء ديگرى است و هكذا . و بعضى گفته‌اند همهء اينها اسماء قرآناند . شيخ محمد عبده اين نظريه را انتخاب كرده است . در كشّاف ، جلد 1 ، صفحهء 21 مىگويد : و عليه اطباق الاكثر . ب . اينكه اين حروف به حساب جمّل آمده ( 1 ) و اعداد اينها اشاره است به بعضى وقايع كه در اين مدت واقع مىشود و يا مدت اين امت . شايد حديث معروف ابا لبيد از اين قبيل باشد ( 2 ) . المنار مىگويد : . روى ابن اسحاق حديثاً فى ذلك عن بعض اليهود عن النبى صلى الله عليه و آله و هو ضعيف من رواية الكلبى عن ابى صالح عن ابن عباس عن جابر بن عبدا لله . . . ج . اينكه مجموع اينها مفردات جمله اى است در حقانيت تشيع و پيروى از على عليه السلام ، زيرا مجموعاً اين جمله استخراج مىشود : صراط على حق نمسكه . در تفسير المنار مىگويد : ما در بعضى

--> ( 1 ) اين هم بنا بر آنچه در الميزان ، جلد 19 ، صفحهء 4 آمده دو قول است : يكى اينكه اشاره به حوادث و اعمار امم و اقوام باشد ، ديگر اينكه مجموعاً يك چيز را گفته باشد و آن مدت بقاى اين امت است . ( 2 ) ر . ك : شمارهء 3